1. bét (Toplam 1 bét)

"Türkçedeki *po ve *pol kökleri" yazısı (Bülent Tarhan)

İletiGönderilme zamanı: 06 Eyl 2011, 23:36
gönderen Oktay D.
http://my.opera.com/polox/blog/2011/01/31/turkcedeki-po-ve-pol-kokleri (silinmiş, Tozkoparan sağ olsun bildirdi)
https://www.academia.edu/6439635/Turkce ... OL_Kokleri

Bir yérden soŋra kopmuş ancak başı ilgi çekici.

Ynt: "Türkçedeki *po ve *pol kökleri" yazısı (Bülent Tarhan)

İletiGönderilme zamanı: 16 Ara 2016, 01:44
gönderen Tözkoparan
O sayfa silinmiş, burada var ama aynısı:

https://www.academia.edu/6439635/Turkce ... OL_Kokleri

"pole" kelimesinin kökeni (ne kadar güvenilir olduğunu siz bilirsiniz ama) http://www.etymonline.com/index.php?all ... earch=pole sayfasında Yunanca'ya dayandırılmış. Coğrafi olarak imkansız değil sanki, ama bilemiyorum.

Bir de metinde geçen bir "polyüs" kelimesi var ki nereden çıktı hiç bilemiyorum.

Ynt: "Türkçedeki *po ve *pol kökleri" yazısı (Bülent Tarhan)

İletiGönderilme zamanı: 17 Ara 2016, 01:28
gönderen Oktay D.
Yunanca polos oldukça iyi ve kurallı bir biçimde kökenlendirilmiş. Hint-Avrupa ana dilindeki sözbaşı *kw- parçası kurallı olarak Yunancada p- olduğu için Türklerdeki pol sözcüğünüñ ancak Yunancadan geçebileceğini ve Yunancanıñ Türkçeden alamayacağını görebiliriz (eğer bu sözcükler bağımsız değillerse). Türkçedeki bu sözcüğüñ İsa'dan öñcesine götürülemeyeceği açık olduğundan polos sözcüğünüñ Türkçeye geçmiş olması olasılığı vardır, yok sayılamaz. Ancak böyle kültürel bir sözcüğüñ Yunancadan geçmesi, başka sözcükleriñ de geçmesini gerektirir ve hatta bu kültürüñ beñzeriniñ Yunanlarda olması beklenir. Ancak böyle bir gözlem elimizde bulunmuyor.

Öte yandan sözcüğüñ p- ile başlaması, Eski Türkçeye aykırı bir durumdur. İlk Türkçe tüm söz başı *p- sesleri, Ana Türkçede *h- olup Eski Türkçede yitmiş veya *y- olmuştur. Örneğin İlk Türkçe *pakta "iğdiş havyan" > Ana Türkçe *hatt > Eski Türkçe at "beygir, at", Halaçça hat. Çağdaş Türkçelerde *p- sesiniñ geri gelmesi ikincildir ve sert ünsüz veya burunsul ünsüz komşuluğundaki *b- sesinden kaynaklanır. Örneğin Eski Türkçe bus- > Oğuzca pus- "sinmek, saklanmak". po veya pol sözcüklerinde böyle bir durum yok.

Ynt: "Türkçedeki *po ve *pol kökleri" yazısı (Bülent Tarhan)

İletiGönderilme zamanı: 17 Ara 2016, 23:22
gönderen Tözkoparan
Şu "Po Tengri" olmasa zaten hiç takmayacağım kafaya. Bir de "polat".

Ynt: "Türkçedeki *po ve *pol kökleri" yazısı (Bülent Tarhan)

İletiGönderilme zamanı: 17 Ara 2016, 23:39
gönderen Oktay D.
polat sözcüğünüñ Anadolu'daki biçimi bolat olarak geçiyor. Ancak gériye doğru gidince -d ile Eski Anadolu Türkçesinde polad biçiminde olduğunu görüyoruz, ki Farsçada pūlād "çelik, güçlü démir" sözcüğünden alıntı olması çok çok yüksek olasılık (başka bir dilden değilse!).

Eski Anadolu Türkçesinde ayrıca bolat sözcüğü vardır ancak añlamı "bol" olduğundan polad ile aynı sözcük değildir. Onu karıştırmayalım diye bélirteyim dédim.

Kısacası polat sözcüğünüñ koñuyla ilgisi olduğunu sanmıyorum. Olsa olsa tesâdüfe beñziyor. İlk iletimde "bir yérden soñra kopmuş" dérken biraz da onu kast étmiştim.

Ynt: "Türkçedeki *po ve *pol kökleri" yazısı (Bülent Tarhan)

İletiGönderilme zamanı: 18 Ara 2016, 12:04
gönderen Tözkoparan
Konuya getirdiğiniz okumuş insan perspektifinden dolayı teşekkürler, epey bir rahatladım açıkçası.